تشییع جنازه

[۸۱۲] [۸۱۳]

ج۱، مسئله ۸۱۲ . شرکت مردان در تشییع جنازۀ متوفّی مستحب است و در فضیلت آن روایات زیادی نقل شده و برای تشییع جنازه، مستحباتی شمرده شده، که از جملۀ آنها موارد ذیل است:

  • ۱. اولیاء میّت، مؤمنین را از وفات متوفّی مطّلع سازند تا در تشییع جنازۀ او حاضر شوند.
  • ۲. روی جنازه را با پارچه‌ای بپوشانند و پارچۀ مذکور فاخر و تزئینی نباشد.
  • ۳. وقتی نگاه فرد به جنازه می‌افتد، بگوید:
  • «إِنّا لِلهِ وَإِنّا إِلَیْهِ راجِعُونَ، اللّهُ أَکْبَرُ، هذا ما وَعَدَنَا اللّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللّهُ وَرَسُولُهُ، اللّهُمَّ زِدْنا إیمانَاً وَتَسْلیماً، الْحَمْدُ لِلهِ الَّذی تَعَزَّزَ بِالْقُدْرَةِ وَقَهَرَ الْعِبادَ بِالْمَوْتِ».
  • شایان ذکر است، خواندن این دعا اختصاص به فرد تشییع کننده ندارد، بلکه برای هر کسی که نگاهش به جنازه می‌افتد، مستحب است.
  • ۴. حمل کنندۀ جنازه در وقت برداشتن آن و حمل جنازه بگوید:
  • «بِسْمِ اللّهِ وَبِاللّهِ وَصَلَّی اللّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، اللّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ».
  • ۵. تشییع کننده به دنبال جنازه، پیاده راه برود نه سواره.
  • ۶. جنازه را بر شانه‌های خود حمل کنند، نه روی وسایل نقلیه؛ مگر در هنگام ضرورت مثل دوری راه.
  • ۷. حمل کنندگان جنازه، حدّاقل چهار نفر باشند.
  • ۸. تشییع کننده از چهار گوشۀ جنازه آن را حمل کند و هر چهار گوشه را بردارد که به این کار تربیع گفته می‌شود و بهتر در کیفیّت آن چنین است که از گوشۀ جلوی تابوت در طرف راست میّت شروع کند و آن را بر شانۀ راست خود بگذارد و بعد گوشۀ عقب تابوت در طرف راست میّت را روی شانه راست خود حمل کند، سپس گوشۀ عقب تابوت در طرف چپ میّت را روی شانۀ چپ خود حمل کند و بعد به جلوی تابوت برود و سمت چپ میّت را روی شانۀ چپ خود حمل نماید.
  • ۹. تشییع کننده از پشت سر جنازه یا دو طرف آن راه برود، نه جلوی آن و پشت سر راه رفتن افضل است.
  • ۱۰. تشییع کننده خاشع باشد و تدبُّر و تفکُّر نماید و از دیدن جنازه عبرت بگیرد و خود را به منزلۀ آن میّت فرض کند و خیال کند که او را به دنیا برگردانده‌اند، پس در فکر آخرت خود باشد.
  • ۱۱. شایسته است جنازه با سرعتی میانه و معتدل حرکت داده شود.
  • ۱۲. صاحبان عزا پا برهنه راه بروند یا تغییر وضعی بدهند که معلوم باشد صاحبان مصیبت هستند.
  • ۱۳. برای شرکت در تشییع جنازه حدّ معیّنی نیست و بهتر آن است که فرد تا هنگام نماز، بلکه تا هنگام دفن میّت صبر کرده و در تشییع جنازه حضور داشته باشد.

ج۱، مسئله ۸۱۳ . موارد ذیل، از مکروهات تشییع جنازه شمرده شده است:

  • ۱. فرد تشییع کننده بخندد یا مشغول انجام کاری گردد که لهو و لعب محسوب می‌شود.
  • ۲. تشییع کننده به غیر ذکر و دعا و استغفار و مانند آن سخن بگوید، حتّی در روایت نقل شده است که بر فرد تشییع کنندۀ جنازه، سلام نکنند.
  • ۳. تشییع کننده، دست بر ران پای خویش یا پشت دست دیگرش بزند.
  • ۴. تشییع کننده بگوید «بر متوفّی ترحّم کنید، برای او طلب آمرزش کنید، با او مدارا کنید».
  • ۵. تشییع کننده سواره باشد، مگر به جهت عذری؛ البتّه در هنگام مراجعت از تشییع جنازه، سوار بودن مکروه نیست.
  • ۶. تشییع کننده، جلوی جنازه راه برود.
  • ۷. جنازه را با سرعت و تند ببرند.
اسکرول به بالا